تبرید تبخیری (همچنین به عنوان خنک کننده تبخیری شناخته می شود) با جذب گرما از طریق تبخیر طبیعی آب، خنک شدن را به دست می آورد، نیاز به چرخه های تبرید فشرده سنتی را از بین می برد و در نتیجه مزایای قابل توجهی در صرفه جویی در انرژی ارائه می کند-. اصول صرفه جویی در انرژی و عملکرد آن عمدتاً در جنبه های زیر منعکس می شود:
استفاده از گرمای نهان تغییر فاز: آب مقدار زیادی گرمای نهان تبخیر (تقریباً 2500 کیلوژول بر کیلوگرم) را در طول تبخیر جذب می‌کند و مستقیماً گرما را از هوا بدون مصرف برق برای به حرکت درآوردن کمپرسور خارج می‌کند.
استفاده از آب به عنوان مبرد: از استفاده از مبردهای شیمیایی مانند فریون جلوگیری می کند و مصرف انرژی بالای کمپرسور را از بین می برد و آلودگی زیست محیطی ایجاد نمی کند.
نیروی محرکه، تفاوت دمای لامپ خشک-لامپ/مرطوب-است: به طور کامل از تفاوت دمای لامپ خشک-لامپ/مرط-در محیط طبیعی به عنوان قدرت خنک‌کننده استفاده می‌کند و در نتیجه راندمان بسیار بالایی در مناطق خشک دارد.
در مناطق خشک (مانند سین‌کیانگ و گانسو)، سیستم‌های خنک‌کننده تبخیری غیرمستقیم می‌توانند 80 تا 90 درصد انرژی بیشتری نسبت به تهویه مطبوع تبرید مکانیکی سنتی ذخیره کنند.
تهویه مطبوع خنک کننده مستقیم تبخیری (مانند تهویه مطبوع{0}دوستانه و اواپراتورهای فن دار) تنها 1/8-1/10 انرژی تهویه مطبوع سنتی را مصرف می کنند.
سیستم‌های تهویه مطبوع متراکم تبخیری ("تهویه مطبوع{0}صرفه‌جویی در انرژی") 35% تا 50% بیشتر از سیستم‌های خنک‌کننده با هوا و 15% تا 25% بیشتر از سیستم‌های خنک‌شده با آب صرفه‌جویی می‌کنند.