بسیاری از صاحبان مشاغل، با شنیدن اینکه کارگاه آنها داغ است، بلافاصله فکر می کنند:
تجهیزات بیشتری اضافه کنید.
جریان هوا را افزایش دهید.
ظرفیت را افزایش دهید.
اما با بررسی دقیقتر، مشکل در بسیاری از کارگاهها این نیست که سیستم تهویه مطبوع به اندازه کافی قدرتمند نیست، بلکه مشکل این است که روش خنککننده از همان ابتدا ناقص بود. کارگاه یک دفتر نیست.
ادارات راحتی یکنواخت را در اولویت قرار می دهند.
کارگاه ها در مورد شرایط کاری خاص هستند.
برخی از مناطق دارای ماشین هایی هستند که گرمای قابل توجهی تولید می کنند، برخی دارای پرسنل متمرکز هستند، برخی دارای سطح گرد و غبار بالا هستند و برخی به سادگی گذرگاه هستند.

اگر کل کارگاه را به عنوان یک فضای مسطح و دو بعدی-در نظر بگیرید، متداول ترین نتیجه این است: مالک احساس می کند که پول زیادی خرج کرده است.
کارمندان همچنان از گرما شکایت دارند.
مدیران تجهیزات همچنان با تعمیر و نگهداری مشکل دارند.
رویکرد واقعا مناسب برای کارگاه های تولیدی، صرفاً «نصب یک ماشین بزرگتر» نیست.
در عوض، ابتدا باید تعیین کرد:
آیا این کارگاه باید پوشش کلی تهویه مطبوع داشته باشد یا باید به ایستگاه های کاری خاص محدود شود؟ آیا اولویت باید کنترل دمای بالا باشد یا باید کنترل گرد و غبار و پایداری عملیاتی را با هم در نظر گرفت؟ سیستم های تهویه مطبوع مانند سیستم های Dongke که به طور خاص برای کارگاه ها طراحی شده اند، واقعاً برای همه فضاها مناسب نیستند. آنها برای محیط های تولیدی بزرگ و پر گرد و غبار با ساعات کار طولانی و حساسیت بیشتر به جریان هوا و پایداری مناسب تر هستند.
در نهایت، این در مورد نمایش قابلیت های تجهیزات نیست،
اما در مورد کمک به شما برای جلوگیری از مشکلات رایج در مدیریت کارگاه. بسیاری از صاحبان مشاغل در نهایت شکست می خورند نه به این دلیل که تمایلی به خرج کردن ندارند،
اما به این دلیل که پول خرج می کنند اما از همان ابتدا مشکل را اشتباه درک می کنند. کارگاه گرم لزوماً به دلیل تهویه مطبوع ناکافی نیست. به احتمال زیاد، به این دلیل است که شما با طرز فکر اداری به مشکلات کارخانه نزدیک می شوید.
