تهویه مطبوع صنعتی (تهویه مطبوع کارگاهی) را می توان به روش های مختلفی طبقه بندی کرد. طبقه بندی های متداول عبارتند از: با روش خنک کننده (به عنوان مثال، هوا{3}}خنک، آب-خنک، خنک کننده تبخیری). بر اساس عملکرد (به عنوان مثال، نوع دما و رطوبت ثابت، نوع هوای تازه، نوع ضد انفجار-). و بر اساس شکل (به عنوان مثال، طبقه-نوع تقسیم ایستاده، واحد یکپارچه پشت بام).
تهویه مطبوع کارگاهی عمدتاً به تهویه مطبوع{0}آب خنک کننده و تهویه مطبوع تبخیری (کولرهای هوای پرده ای مرطوب) تقسیم می شود.
اصل خنک کنندگی تهویه مطبوع{0}}آب خنک کننده این است که تبخیر آب گرمای اطراف را می برد و در نتیجه دمای هوا را کاهش می دهد.
علاوه بر این، دستگاه های تهویه مطبوع با دما و رطوبت ثابت برای صنایعی که به کنترل دقیق دما و رطوبت نیاز دارند (به عنوان مثال، تولید دقیق، داروسازی) مناسب هستند. تهویه مطبوع ضد انفجار{2}}در محیط های قابل اشتعال و انفجار استفاده می شود. و تهویه مطبوع مقاوم در برابر خوردگی در محیط های خورنده استفاده می شود.
دامنه کاربرد: برای مکان هایی که نیاز به رطوبت بالا دارند (مانند منسوجات، کاشت)، می توان از نصب جزئی داخلی در طراحی استفاده کرد. برای مکان هایی که به رطوبت کم، رطوبت کم و تمیزی بالا نیاز دارند، لطفاً به دقت بررسی کنید که آیا برای استفاده مناسب است یا خیر.
به عنوان مثال، کارگاه های دما و رطوبت ثابت دارای الزامات بالایی برای دقت کنترل دما و رطوبت هستند و انتخاب دقیق مدل بر اساس الزامات فرآیند ضروری است. برای کارگاه های ماشینکاری، به طور کلی توصیه می شود که دما را در 20-25 درجه و رطوبت 40٪ -60٪ را برای اطمینان از دقت تجهیزات و راحتی پرسنل کنترل کنید.